ÖLÜMDEN SONRA DİRİLME


KİTAP NO: 22                                   

İSMİ:            ÖLÜMDEN SONRA DİRİLME            

YAZARIN ADI: LEV NİKOLAYEVİÇ TOLSTOY             

TARİH, YER    :         

OKUNDUĞU TARİH: 24-03-2001

YAYINEVİ: MEB?

 

KONU:

 

Dimitri Nehludov’un vicdan muhasebesinin aktarıldığı bir kitap. Nehludov, zevk ve sefa içinde yediğim yedik, içtiğim şalgam misali gününü gün eden sefahate düşkün bir insandır. Ondan ona misali yaşamaktadır.

 

Katyuşa isimli kızcağız da Dimitri’nin eks aşklarındandır. Nehludov, kızla gününü gün ettikten sonra kirli bir mendil gibi attığı Katyuşa’yı roket sanmış ancak gerçek bumerang gibi karşısına çıkmıştır.

 

Katyuşa, kimşesiz bir biçaredir. Çalıştığı işlerde sarkıntılıklara maruz kalır. Bir gün yine böyle bir durumla karşılaşır ve üstelik iftiraya uğrar. İşte bu yüzden mahkemeye düşmüştür ve orada Prens Nehludov’la karşılaşır. Nehludov, kızın haline acır, vicdanı aşka gelir. Kızın bu duruma düşmesinde kendini sorumlu görür, nitekim kendisinin de payı vardır. Prens, her ne kadar bir zibidi gibi yaşamışsa da bu olayla karakterli bir tip olduğunu ortaya koymaktadır.

 

Mahkeme, kıza yanlışlıkla ağır bir ceza verir. Küreğe mahkum edilir. Nehludov, kızı kurtarmak için kıza evlenelim der. Ancak fakir ama gururlu Katyuşa, bunu kabul etmez. Kızla birlikte Sibirya’ya gider. Burada mahkumlara kötü muameleye şahit olur. Mahkemelerin haksız yere yolladığı insanları görür. Ne ederse etsin kıza pek yardımcı olamaz. Ancak kız bir süre sonra affedilir ve kız başkası ile evlenir. Esas oğlan her zamanki gibi avcunu yalar. Bu sırada Tolstoy’un romanlarında olduğu üzere, Nehludov, hayatı sorgulamaya başlar. İnsanların adalet dağıtamayacaklarına kani olur. Adaletin öbür dünyada olacağına inanır bu dünya da adalet olmaz der, “Batsın bu dünya tribinde” iyice imana gelir. “Gah akarım seller gibi, gah çağlarım yeller gibi ilahisi” eşliğinde coşar. Örnek vermek gerekirse Leyla’nın aşkı ile yola düşen Mecnun misali en sonunda ilahi Aşkı bulur. Allah’ına hayran senin Nehludov. Bir vakitler zibidinin, fırlamanın önde gideni olan Nehludov, dadından yenmez bir aşk fedaisine döner. The END.

 Nehludov’un Allah günahını affetsin, Tolstoy’un yüzü hürmetine bizim de günahlarımız affola. İnsanın bu Tolstoy acaba Fuzuli’yi tanır mı, Sadi’yi, Gülistanı bilir mi diyesi geliyor.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s